Futbol to dyscyplina bardzo rozbudowana. W jej ramach mamy wiele rozgrywek, turniejów, rodzai oraz odmian. Jedną z ważniejszych, jest cieszący się coraz większą popularnością, futsal. Jest to gra sportowa, odmiana piłki nożnej, rozgrywana w hali. W tym przypadku mamy do czynienia z drużynami po 5 zawodników. Pierwszy pokaz w ramach piłki halowej odbył się w 1930 roku w Montevideo. Za twórce tego sportu uważa się Juana Carlosa Cerianiego. Zamysłem futsalu była wyłącznie gra dla dzieci i młodzieży. Halówka zdobywała jednak niewiarygodną popularność w Ameryce Południowej. Sport skupiony głównie na technice i operowaniu piłka na bardzo małej przestrzeni wpisał się idealnie w styl gry zawodników z kontynentu południowoamerykańskiego. Skutkiem tego było wpisanie przez FIFA futsalu do dyscyplin oficjalnych. Dodatkowo określono przepisy sportu i zaczęto organizować oficjalne turnieje i rozgrywki. Do najbardziej prestiżowych możemy zaliczyć Mistrzostwa Świata, Ameryki Południowej oraz Puchar UEFA. Jest to jeden z najbardziej widowiskowych sportów na świecie.
Na ziemiach polskich w football zaczęto grac w połowie lat 80 XIX wieku. Wśród ekspertów nie ma jednak pewności, w którym miejscu pojawili się pionierzy tej zabawy. Pierwszym udokumentowanym faktem pojawienia się futbolówki w naszym kraju obyło się w 1889 roku, za sprawą Henryka Jordana, który po pobycie w Niemczech przywiózł ją do Krakowa. Wcześniej wyznaczono teren na Błoniach jako miejsce w którym mogą odbywać się zajęcia sportowe. Na początku piłką nożna zajmowały się drużyny szkolne, które organizowały z czasem liczne turnieje i zawody. W 1891 roku na Błoniach istniały już 4 boiska piłkarskie, a gra stawała się coraz popularniejsza. Do pierwszego starcia między drużynami z różnych regionów doszło w 1894 roku. Wówczas starły się dwa oddziały Sokoła, lwowski i krakowski. Był to pierwszy udokumentowany mecz w Polsce. Zatem pierwszym piłkarzem jaki zdobył bramkę na ziemiach polskich był 16-letni Włodzimierz Chomicki, który strzelał dla drużyny z Lwowa. Ciekawostką jest fakt, że mecz ten trwał wyłącznie 6 minut. Bowiem tuż po bramce lwowskiego zawodnika, sędzia odgwizdał koniec spotkania. Pierwszym klubem piłkarskim był założony w Łodzi Touring Club Lodz. Kolejnym był założony rok później ATV 1896 Liegnitz.
Celem klubu piłkarskiego jest udział w rozgrywkach na najwyższym szczeblu. Dotyczy to konkretnych rozgrywek organizowanych przez określoną federację piłkarską. Będą to zawody w stosownym przedziale wiekowym, płci oraz statusie. Kluby mogą mieć jedna bądź dwie sekcje. Kluby posiadające wyłącznie jedną sekcje, to drużyny typowo piłkarskie. Kluby sportowe grające w piłkę możemy podzielić na trzy kategorie. Najniższą będą kluby nieprofesjonalne. Są to drużyny amatorskie działające jako stowarzyszenia kultury fizycznej. Następnie mamy kluby półprofesjonalne, które działają jako spółki akcyjne, lecz mogą również występować w roli stowarzyszeń kultury fizycznej. Ostatnia kategoria są kluby profesjonalne, które występują wyłącznie w formie spółki akcyjnej. Każdy klub musi mieć swoja siedzibę, oraz miejsce w którym będzie rozgrywał mecze domowe. Klub może posiadać również kilka drużyn piłkarskich. Do największych klubów na świecie zaliczymy Real Madryt, Manchester United, Bayern Monachium czy AC Milan.
Rozwinięty sport, jakim niewątpliwie jest piłka nożna, posiada kilka rodzai. Jest pod tym względem najbardziej rozbudowana dyscyplina w skali światowej. Głównym podziałem jest rozdzielenie rozgrywek ligowych i pucharowych. W pierwszej grupie znajdują się rozgrywki polegające na zasadzie każdy z każdym. Każda drużyna będąca w lidze musi musi zagrać przeciwko wszystkim zespołom, określoną ilość meczy. Zazwyczaj są to dwa spotkania, grane na swoim boisku i na boisku przeciwnika. Po sezonie wyłaniany jest zwycięzca. Jest nim ekipa, która ma najlepszy dorobek punktowy. Punkty zbiera się za każdy mecz, w przypadku wygranej są to 3 punkty, remis to 1 punkt, a przegrana 0. Jeżeli dwie drużyny osiągną taką samą ilość punktów, to o ich miejscu decyduje różnica bramek straconych i strzelonych. Klub z większą różnica zajmie wyższe miejsce. W systemie pucharowym grają ze sobą drużyny które zostały wylosowane w pary. W tym przypadku o przejściu do kolejnej rundy decyduje dwumecz. W przypadku remisu bramkowego, liczy się ilość strzelonych bramek na wyjeździe. Dalej przechodzi ta drużyna, które strzeliła więcej na stadionie przeciwnika.
Największą zaleta piłki nożnej jest jej nieprzewidywalność. Praktycznie każdy mecz jest inny. Dodatkowo podczas rozgrywki wynikają często sytuacje wyjątkowe, które jeszcze bardziej wpływają na emocje kibiców. Pamiętajmy, że przebieg meczu zależny jest przede wszystkim od czynnika ludzkiego. Jest to związane zarówno z samymi piłkarzami, sędziami, trenerami, kibicami jak i osobami odpowiedzialnymi za organizację. Po każdym meczu sporządzany jest raport. Mecz to przede wszystkim impreza masowa, dlatego należy mieć na uwadze wiele zależności, które wpływają na bezpieczeństwo publiki oraz sam przebieg zawodów. Bardzo dużą wagę przywiązuje się właśnie do bezpieczeństwa. Obiekty na których rozgrywane są mecze muszą spełniać bardzo surowe normy. Dodatkowo zabezpieczeniu oraz właściwej organizacji podlega również dostanie się na stadion. W przypadku gdy grają drużyny, których kibice mogą powodować pewne problemy, wymagana jest pomoc policji. Dzięki temu obecne mecze są bardzo bezpieczne, nawet jeśli od czasu do czasu zdarzają się różne ekscesy, to nikt w znaczy sposób przy nich nie ucierpiał.
Choć mężczyźni nie mają problemów z określeniem co to jest tzw. spalony, to już w przypadku kobiet z tą sprawą bywa różnie. Warto zatem przyjrzeć się co mówią przepisy o pozycji spalonej. Definicja mówi nam, że piłkarz znajduje się na pozycji spalonej jeśli w momencie podania znajduje się bliżej linii końcowej niż piłka i przedostatni zawodnik przeciwnej drużyny. Są jednak wyjątki od tej reguły. Zatem piłkarz nie jest na pozycji spalonej jeśli ewidentnie nie bierze udziału w akcji. Dodatkowym odstępstwem jest sytuacja gdy piłka w momencie podania znajduje się za linią środkową boiska. Wtedy może być ona podana do piłkarza znajdującego się za linią obrony. Według przepisów, spalony nie obowiązuje również przy wyrzucie z autu. Wartym uwagi jest fakt, że spalony obowiązuje gdy za linia obrony znajduje się część ciała piłkarz, która można strzelić bramkę. Zatem jeśli za liną spalonego wysunięta jest na przykład dłoń, wtedy spalony nie ma, ponieważ według zasad nie można strzelić bramki ręką.
Fragmenty gry wykonane z miejsca, czyli tzw. stałe fragmenty gry, to zagrania które zastępują po przewinieniach bądź gdy piłka opuści całym obwodem pole gry. Sędzia decyduje o przyznaniu drużynie danego rzutu. Jeśli piłka opuści boczna linię, zastępuje wyrzut piłki ręką, który odbywa się z linii bocznej w miejscu gdzie piłka opuściła boisko. W przypadku gdy piłka minie linie końcową następuje w zależności od tego, kto ostatni miał kontakt z piłką, rzut rożny bądź rzut od bramki. Stałe fragmenty gry przyznawane są również po faulach, zagraniach ręka oraz gdy piłkarz zostanie wychwycony na pozycji spalonej. Jeśli wykroczenie odbyło się poza polem karnym następuje rzut wolny bezpośredni, z którego można bezpośrednio zdobyć bramkę. Przy tym rzucie drużyna broniąca może postawić mur z piłkarzy, który musi znajdować się w odstępie nie mniejszym od 9,15 m. O dokładnym ustawieniu muru decyduje sędzia. Przekroczenie przepisów w polu karnym, przez zawodnika broniącego bramki w tym polu, skutkuje rzutem karnym, czyli bezpośrednim strzale na bramkę z jedenastu metrów, której broni wyłącznie bramkarz.
Przepisy definiują wiele wykroczeń pełnionych przez piłkarzy w trakcie meczu. Arbiter główny decyduje o odgwizdaniu przewinienia oraz o ewentualnym ukaraniu piłkarza. Po nieprzepisowym zagraniu następuje, w zależności od miejsca przewinienia, rzut wolny bądź rzut karny dla drużyny przeciwnej. Nieprzepisowe zagranie w polu karnym, wykonane przez zawodnika drużyny, do której należy w danej połowie pole karne w którym zostało dokonane przewinienie, skutkuje rzutem karny dla przeciwników. Rzut karny polega na umieszczeniu piłki w odległości 11 metrów od bramki. Wykonuje go jeden piłkarz drużyny poszkodowanej, który strzela na bramkę w celu zdobycia gola, której broni bramkarz. Jeśli przewinienie nastąpiło poza polem karnym, przyznaje się rzut wolny bezpośredni, z które można bezpośrednio zdobyć bramkę drużyny przeciwnej. W przypadku skutecznego, bezpośredniego strzału na własną bramkę, gol nie zostaje uznany. Sędzia może ukarać piłkarza również kara indywidualna w postaci kartki. Za poważne przewinienie, które według przepisów uznane jest za groźne, sędzia może pokazać piłkarzowi czerwona kartkę, która wyklucza go z gry, bez możliwości zmiany. Mniejsze wykroczenia skutkują albo słowną reprymenda albo otrzymanie żółtej kartki. Uzbieranie przez piłkarza dwóch żółtych kartek, skutkuje otrzymaniem kartki czerwonej.
Jedną z podstawowych zasad gry w piłkę jest miejsce rozgrywania meczów. Pole gry musi mieć kształt prostokąta. Jego długość nie może być większa niż 120 metrów i mniejsza niż 90 metrów. Szerokość boiska może mieć od 45 metrów do 90 metrów. Dwie krótsze linie to linie końcowe, na których znajduje się odcinek znajdujący się między słupkami, który wyznacza linie bramkową. Jeśli piłka całym obwodem minie linie bramkową należy uznać gola. Linie wyznaczające długość to linie boczne boiska. W polu gry mogą przebywać wyłącznie dwie drużyny, składające się z 11 graczy. Zawodnicy każdej drożyny noszą ujednolicony strój, który powinien odróżniać się od stroju drużyny przeciwnej. Wyłącznie bramkarze mogą nosić inne barwy niż reszta ich drużyny. Obowiązkowy strój piłkarza to koszulka, spodenki, getry, ochraniacze goleni oraz buty piłkarskie. Koszulka musi posiadać rękawy. Piłka w czasie gry może być uderzona każdą częścią ciała z wyłączeniem ręki. Reguł podczas meczu pilnują sędziowie. Sędzia główny jest jedynym decydentem, sędziowie boczni, techniczny oraz znajdujący się na linii końcowej to jego asystenci.
Początkowo w piłkę nożną grali głównie studenci i uczniowie prywatnych szkół. W połowie XIX spisano pierwsze zasady, które miały ujednolicić ogólną myśl odnośnie gry. Przepisy te powstały w Trinity College, podczas spotkania przedstawicieli wymienionej szkoły oraz innych prywatnych placówek, takich jak Eton College, Harrow School, Rugby School, Winchester College i Shrewsbury School. Niestety nie udało się szerzej rozprowadzić tych zasad wśród całego społeczeństwa. Zaczęły powstawać kluby piłkarskie oraz związki. Zasady jednak nadal nie były ujednolicone. Zmieniło to dopiero powstanie The Football Association, czyli Angielskiego Związku Piłki Nożnej. Tym samym w 1863 roku wprowadzono jednolite zasady gry, które wówczas były bardzo zbliżone do rugby. Po wprowadzeniu zmian odnośnie gry ręka i szarżowaniu, przepisy odróżniły się od rugby. Obecnym podmiotem, który reguluje przepisy jest International Football Association Board. Najważniejszym wydarzeniem było utworzenie w 1904 roku w Paryżu Międzynarodowej Federacji Związków Piłkarskich.